توکل واقع‌بینانه: تصمیم در عدم قطعیت

یعنی کسی که به بهانهٔ توکل، دست از فکر کردن و بررسی و مشورت برمی‌دارد. این توکل نیست؛ رها کردن زانوی شتر است.

این خطای دوم است: توهم اینکه اگر بیشتر نگران باشیم می‌توانیم جلوی هر اتفاقی را بگیریم. کاربرگ این درس دقیقاً برای همین طراحی شده که ببینید تصمیم بعدی‌تان از سر نقشه است یا از سر نگرانی لحظه‌ای.

نه. آیهٔ این درس دقیقاً همین را می‌گوید: روزی می‌تواند از جایی برسد که حسابش را نکرده بودید. شکست نقشه، شکست نهایی نیست.

نه. هر کسی که چیزی را که برایش مهم است در دستان کسی جز خودش هم می‌بیند، با همین دو خطا روبه‌روست — از پس‌انداز تحصیل فرزند گرفته تا حساب‌وکتاب روزانهٔ خانه.